Kimyanın hemen hemen her alanında karşımıza çıkması muhtemel alan kolloid karışımlar,fiziko kimyanında temel konularındandır.

Temel olarak bir maddenin kolloid olarak adlandırılması için bir veya iki boyutundan enaz birinin 1-1000 nm arasında olması gerekmektedir.Eğer tüm boyutları 1nm nin altında ise o taneciklere molekül büyüklüğünde deriz.Taneciklerin tüm boyutları 1000 nm den büyük olduğu durumda ise bunlar makro moleküller olarak adlandırılırlar.

Kimi karışımlarda silikanın(SiO2) mikroskopik tanecikleri suda asılı kalırlar.(suspanse)Bu karışımlarda silika çözünmüş bir iyon yada molekül halinde değildir.(Hatta kütlece %40 a varan silika içeren ve silikanın yıllarca dibe çökmediği karışımlarda hazırlanabilir)Kolloid silika tanecikleri küre şeklindedir. Bazı kolloid tanecikleri çubuk şeklinde bulundukları gibi,bazıları ise insan kan plazmasındaki gama globumin gibi disk şeklinde olabilir.

Bir karışımın çözelti mi yoksa kolloid mi olduğunu saptamak ise oldukça basittir.Tyndall etkisi olarak adlandırılan ve 1869 yılında John Tyndall tarafından ortaya konulan yönteme göre,ışık gerçek bir çözeltiden geçtiği zaman gözleyici ışığın geleceği yöne dil doğrultuda ışık göremez.Kolloid biçimindeki dağılmada ise ışık her yöne rahatça saçılabildiğinden kolaylıkla görülebilir.

Peki kolloid silika taneciklerini birarada tutan nedir?Buradada en önemli etken ,tanecik yüzeylerinin soğurma etkisi yada çözeltideki iyonları tutma etkisidir.Bu yüzeyler belirli iyon tiplerini tutmayı tercih ederler.Silika tarafından tercih edilen iyon ise OH tır.Böylelikle tanecikler negetif net yüke sahip olurlar,benzer yüke sahip iyonlar birbirlerini iterler.Bu karşılıklı birbirini itme yer çekimi kuvvetini yener ve tanecikler yapışık olarak kalabilirler.

Bir kolloidin kararlılığında elektriksel yük önemli olmasına karşın,yüksek iyon derişimleri koagülasyona(coagulation)yani kolloidin çökmesine neden olur.Koagülasyona neden olan iyonlar kolloid tanecikler üzerine ters yük aktarırlar.

Diyaliz,osmoza benzeyen bir işlem olup,kolloid karışımı aşırı iyonlardan korumak için kullanılır.Çözünen moleküller yada iyonlar yarı geçirgen bir zardan geçer;fakat daha büyük kolloid tanecikler geçemez.Elektrodiyalizde ise,iyonla ters bir yük taşıyan bir elektrot tarafından kolloid karışımın dışına çekilir. Bir insan böbreği metabolizma tarafından üretilen fazla elektrolitlerden kolloid bir karışım olan kanı diyalizler.Bazı durumlarda böbrek bu özelliğini yitirir ve diyaliz makinesi vucudun dışında böbrğin görvini üstlenir.